Wat

WatDrijftHesterFaber

Wat drijft Hester Faber? Ik geloof in algemene zin in de haalbaarheid van een duurzame samenleving.

Zo. Dat staat.

Maar er moet nog veel gebeuren voordat ‘we’ zover zijn. Daartoe bemoei ik mij met de transitie naar die duurzame samenleving. Door het gesprek aan te gaan. Door partijen met elkaar te verbinden.

Begin jaren ’90 koos ik voor een brede studie ‘milieukunde’. Die keuze toen was misschien nog niet echt ingegeven door mijn overtuiging. Wel snapte ik al de toegevoegde waarde van de benadering van een probleem vanuit diverse invalshoeken: de integrale benadering, het verbinden van kennisgebieden. In mijn werk is dat één van de terugkerende thema’s.

Ik heb meer dan 15 jaar in de commerciële advies- en ingenieurswereld gewerkt en aansluitend mijn ervaringen uitgebouwd in de (semi-)overheidssector. Al die jaren heb ik de vrijheid gehad (lees: genomen) om zowel in heel verschillende rollen als in heel verschillende typen projecten te mogen opereren. De rode draad die zich aftekent in mijn carrière omschrijf ik nu als ‘transitie naar een duurzame samenleving’.

Het lijkt alsof we het tij mee hebben. Dat recent in Parijs (COP21) een (nieuw) klimaatakkoord is gesloten is voor mij een belangrijk signaal in de goede richting. De beeldvorming en roep om actie lijkt ook onder het grotere publiek daadwerkelijk aan te slaan. Op dit moment lijken steeds meer processen te starten die zijn gericht op de transitie naar een duurzame samenleving. Lokale energie-coöperaties schieten uit de grond, repair-cafés dragen bij aan gedachten over de circulaire economie. Is het een trend? Of wil ik zo graag die positieve stappen zien – is het wishfull thinking? In ieder geval is het een beweging waar ik me graag voor inzet.

Om bij te dragen aan de transitie zijn coalities nodig. Nieuwe coalities. Tussen tuinbouw en cosmetica bijvoorbeeld. Tussen de agrariër en de bouwsector. Tussen producent en consument. In beleidstermen wordt dan gesproken over ‘triple helix’ of over de 4 O’s (ondernemers, onderwijs, overheid en onderzoek). Daarbij wordt de O van omgeving (burger, consument) voor het gemak vaak vergeten. Immers, om die gewenste duurzame samenleving te kunnen bereiken is de interactie met de samenleving onmisbaar.